2009-06-25T06:44:00.000-07:00

ในมุมมืดของเอกภพมีอะไรมามายซ่อนอยู่ เมฆระหว่างดาวและห้วงอวกาศอันดำมืดที่ดูไม่น่าสนใจในกล้องโทรทรรศน์ปกติ จะมีชีวิตชีวาด้วยแสงอินฟราเรดหรือรังสีความร้อน หากมองผ่านกล้องโทรทรรศน์ขนาดเท่ารถยนต์ที่อยู่ห่างจากโลก 42 ล้านกิโลเมตร โรเบิร์ต เคนนิคัตส์ นักดาราศาสตร์จากมหาวิทยาลัยแอริโซนา บอกว่า นับตั้งแต่ส่งขึ้นสู่อวกาศเมื่อเดือนสิงหาคม ปี 2003 กล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ (Spitzer Space Telescope) ขององค์การนาซาก็ “ช่วยให้เราเห็นเอกภพตั้งครึ่งหนึ่งแน่ครับ” สิ่งที่เราเห็นนั้นมีแหล่งกำเนิดดาวรวมอยู่ด้วย ดาวฤกษ์ก่อตัวขึ้นในเมฆฝุ่นแลก๊าซ ส่วนดาวเคราะห์เกิดจากเศษซากที่หมุนวนเป็นจานรอบดาวเกิดใหม่ ดาราจักรในยุคแรกๆจะถูกห่อหุ้มด้วยฝุ่นจนแสงปกติเล็ดรอดออกมาแทบไม่ได้ แต่กลับมีรังสีความร้อนแผ่ออกมา “ถ้าคุณมองหาวัตถุเหล่านี้ในแสงปกติก็ยากที่จะมองเห็นได้” ชาร์ลส์ลอว์เรนซ์ แห่งห้องปฏิบัติการขับดันไอพ่น (Jet Propulsion Laboratory) ในรัฐแคลิฟอร์เนีย บอก “เราจึงต้องมองในแสงอินฟราเรดซึ่งมีโฟตอนอยู่มากกว่า” การมองหาโฟตอนหรืออนุภาคแสงที่ว่านี้ต้องออกไปในอวกาศ เพราะบรรยากาศของโลกปิดกั้นแสงอินฟราเรดจากอวกาศไว้เกือบทั้งหมด ไลแมน สปิตเซอร์ นักดาราศาสตร์ฟิสิกส์ชาวอเมริกันผู้เป็นที่มาของชื่อกล้องสปิดเซอร์ เคยชี้ข้อดีของกล้องโทรทรรศน์อวกาศไว้ตั้งแต่ปี 1946 และกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลก็พิสูจน์ว่าเขาพูดถูก แต่ภาพจากกล้องสปิตเซอร์นั้นคมชัดกว่ากล้องอื่นๆเพราะใช้กระจกที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเกือบเมตร มีตัวตรวจหาความไวแสงในอุณหภูมิเย็นจัดเกือบถึงศูนย์สัมบูรณ์ และมีวงโคจรที่ห่างไกลความร้อนรบกวนจากโลก กล้องสปิตเซอร์ตรวจพบการก่อตัวของดาวเคราะห์ 2 ด้วงจากแสงอินฟราเรดที่ดาวทั้งสองเปล่งออกมา และทำให้นักดาราศาสตร์เข้าใจว่าแสงและรังสีจากดาวฤกร์ผลักดันให้เมฆก๊าซยุบตัวจนนำไปสู่การเกิดดาวใหม่ได้อย่างไร กล้องสปิตเซอร์กำลังเสาะหาดาราจักรอายุน้อยที่เปล่งแสงอินฟราเรดในอวกาศอันไกลโพ้น การสำรวจจะดำเนินต่อไปจนกว่าฮีเลียมเหลวที่ใช้ทำความเย็นจะหมดลงในราวปี 2008 องค์การนาซาวางแผนส่งกล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์เว็บบ์ (James Webb Space Telescope) ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่ากล้องสปิตเซอร์ ขึ้นสู่อวกาศในต้นทศวรรษหน้า ลอว์เรนซ์บอกว่า “อีกพันปีข้างหน้าเราจะมองกลับมาแล้วพูดว่านี่คือยุคทองของดาราศาสตร์ฟิสิกส์”

http://mamiew-gumby.blogspot.com